Geschiedenis

14 Mei 1941 - Het begin

De tijden zijn hard en wisselvallig. Niemand weet wat hen te wachten staat, maar het leven moet doorgaan. Mia Rijk van Ommeren heeft een plan, een plan om mensen bij elkaar te brengen en te houden. Op 14 mei slaagt zij er in dit plan ten uitvoer te brengen: De Vereniging van Studenten in de Psychologie te Amsterdam is geboren.

Het bestuur van deze VSPA bestaat uit 3 docenten en twee studenten. Het doel: de belangen harer leden te behartigen en het bevorderen van het juiste inzicht in de plaats en de betekenis van de psychologie in het algemeen verband der wetenschappen.

Maar zoals gezegd, de tijden zijn wisselvallig. Een oproep om de VSPA aan te melden bij de Kultuurkamer wordt geweigerd. Niet lang daarna lijkt het doek voor de VSPA te zijn gevallen.

1946: Het gevolg

Niet lang na het einde van de oorlog wordt het tegendeel bewezen. De VSPA staat op als een bloeiende vereniging en het ledenaantal groeit snel. De insteek: een faculteitsvereniging dat tevens een beetje gezelligheidsvereniging wil zijn. Door Orion, het faculteitsblad uit die tijd, worden het studiecomponent en de gezelligheid hier binnen als dubbelzinnig omschreven. Het VSPA bestuur is vooral zelf organisator. Dit bestuur wordt voorgesteld door het zittende bestuur: tegenkandidaten kunnen zich na de bekendmaking opgeven bij de secretaris.

1961: Tijden Veranderen

De VSPA telt 358 leden en de leemte van de kas is pijnlijk. Er wordt inmiddels gestreefd naar het opwekken van de belangstelling voor onderwerpen die de psychologie in de ruimste zin betreffen. Daarnaast willen ze de band tussen studenten onderling versterken, het contact tussen docenten en studenten bevorderen en de studiebelangen behartigen. Voor dit laatste staat de studiecommissie, een afdeling binnen de VSPA die alle moeilijkheden en mogelijkheden op het gebied van studie bestudeert, om de studie zo efficiënt mogelijk te doen verlopen.

Er worden congressen, EersteJaarsWeekenden (EJW) en schaaktoernooien georganiseerd, maar de psychologiestudent van de jaren '60 lijkt een gezelligheidsdrang te zijn verloren en veel studiegerichter te zijn geworden.

Jaren '70: Een nieuwe inslag

In de jaren '70 wordt de VSPA erg politiek actief. De vereniging beschouwt zich als een vakbond waar het de belangenbehartiging van studieaangelegenheden betreft en daarnaast als gezelligheidsvereniging. Ze richt zich steeds meer op studenteninspraak.

De VSPA-feesten en borrels zijn in de loop van de jaren '60 een steeds grotere populariteichet gaan genieten. In de jaren '70 worden beruchte feesten gegeven in tenten als de Brakke Grond, Melkweg, Paradiso en de Mazzo. Ter aanvulling op deze sociale activiteiten organiseert de VSPA ook een lezingencyclus. Verder beheert zij een eigen kritische bibliotheek, verleent subsidies aan politieke organen, geeft een blad tuit 11 uit, is er een EJW en een crèche voor kinderen van psychologiestudenten. Inmiddels is het aantal psychologiestudenten gestegen naar 1549 in 1970.

Jaren '80: Vooruitstrevend

De VSPA is hier vooral een progressieve vereniging, en streeft naar een gelijkwaardige positie van alle mensen en groeperingen in de maatschappij. Het zoeken naar oorzaken van achterstelling en bevoorrechting staat hierbij centraal. Daarnaast is de VSPA een studentenvereniging die de gemeenschappelijke belangen van de student behartigd. Tot slot wil ze een psychologische wetenschap die bijdraagt aan een rechtvaardige inrichting van de samenleving.

Voor het eerst sinds de oprichting worden de statuten herzien. De nieuwe progressieve aanpak van de vereniging lijkt echter niet genoeg gezelligheid aan studenten te bieden. Menig vereniging gaat door een diep dal en de VSPA is daar geen uitzondering op.

Jaren'90: Nieuw Karakter

Van een politiek vooruitstrevende, vooral studieverbeterende vereniging verandert zij in de jaren '90 in een kweekvijver voor talent. De VSPA biedt studenten de mogelijkheid zich te ontplooien op allerlei gebieden. Binnen de vele commissies kunnen studenten zowel op sociaal als studiegerelateerd vlak hun ei kwijt. Dit alles wordt gedaan in een gezellige sfeer.

Nieuwe commissies zorgen voor nieuwe activiteiten, zowel sociale als gerelateerd aan psychologie. Wekelijks worden er films gedraaid voor filmliefhebbers, zijn er discussies en lezingen door het hele gebouw, is er de wekelijkse borrel voor elke student zijn behoefte aan alcohol, en zijn er congressen met sprekers vanuit de hele wereld. Voor ieder wat wils.

Vanaf 2000 : Het einde?

Het millenium kwam en ging, maar de wereld ging niet ten onder. Ook de VSPA wist zonder moeite het begin van een nieuwe eeuw te overleven. In 2001, toen de VSPA een leeftijd had bereikt van 60 jaar, schreef men: 'Momenteel is de VSPA met haar 1900 leden, door een enorme toestroom van studenten eind jaren '90, een van de grootste en meest actieve studieverenigingen van Nederland.'. Na jaren van groei dat inmiddels tot een langzame stop is gekomen heeft de VSPA haar balans kunnen vinden in het organiseren van grote studiegerelateerde activiteiten zoals het congres samen met acht lezingen door het jaar heen, als het benadrukken van het belang van de sociale kant van het studeren. Nog steeds is er ieder jaar een EJW, een wintersport, een studiereis, het Weekendje Weg voor alle actieve leden etc. en met haar 2300+ leden blijft de VSPA een van de grootste verenigingen van Nederland waarin elk actief lid zich hard inzet om het maximale te halen uit het studentenleven.

De VSPA? Het einde. In zicht? Nog lang niet!

Dit stuk is onder andere geschreven door Steven Alexander David